De aflevering van taboe komt nu wel heel kortbij. Zondagavond op 16 januari om 20u05 is het zo ver. Mireille en Katrien hebben contact met de deelnemers van de andere afleveringen. Zowel de deelnemers van de eerste aflevering als de vrouwen uit de 2e aflevering hebben best wel veel reactie gekregen. Op zich is dat absoluut de bedoeling. Doorbreek het taboe. Praat erover. Luister naar elkaar.

Er zijn al wat mensen op de hoogte dat ik op TV ga komen. Een paar collega’s hebben me ook al aangesproken over het feit dat ik in de trailer van Taboe zit. Maar er zijn best wel wat mensen die nog niet op de hoogte zijn. Of het misschien wel gezien hebben, maar niets gezegd hebben. Mijn ploegmakkers van de volleybal heb ik bijvoorbeeld nog niet ingelicht over mijn ongewenst kinderloos zijn of mijn deelname aan Taboe. Ik zie die mannen elke week. Of op het werk heb ik maar een handvol mensen erover verteld. Natuurlijk gaat de tamtam rond en zullen heus wel meer mensen weet hebben van ‘mijn koffertje’.

Ik zit momenteel wat in een tweestrijd. Breng ik hen op de hoogte of niet. Er is gevraagd door het productiehuis Panenka om reclame te maken. Mijn vrouwelijke lotgenoten uit het programma zijn daar al degelijk en uitgebreid mee bezig. Ik ben van plan om maandag via LinkedIn reclame te maken voor de show.

Door op voorhand aan te geven dat men moet kijken voelt het bij mij alsof ik in de belangstelling wil staan. Maar daar gaat het voor mij niet over. Degene die kijkt, kijkt. En die het niet gezien hebben… ook goed. Het zou voor mij dus puur iets zijn van mensen op de hoogte brengen. Misschien gaat het wel over niemand tegen het hoofd stoten. Het is niet omdat ik nog niets erover verteld heb, dat ik dat niet wil doen. In veel gevallen is de moment er nog niet geweest. En in andere gevallen voelde ik me onvoldoende veilig om het te vertellen. Ik herinner me bijvoorbeeld één van de eerste keren dat ik op café was met mijn huidige volleybalploeg. Toen werd er aan mij gevraagd of ik kinderen had maar op dat moment wilde ik niet dat het gesprek zou aflopen en ben ik er niet dieper op ingegaan. Nu weet ik dat het OK zou zijn om het er over te hebben maar het moment heeft zich niet meer aangeboden. Misschien moet ik de potentiële reacties op het programma zo opvatten dat het een kans is om het erover te hebben.

Ik vind het enorm chique van mijn vrouw dat ze mij heeft gegund om mee te doen met het programma. Ze beseft dat dit een deel van mijn verwerking is. Ook al verschilt die dag en nacht met de hare. En ook al heeft die mogelijk impact op haar. Het is absoluut niet de bedoeling dat ze mijn woorden gaan projecteren op haar. Ze kan gelukkig wel haar vrouwtje staan.

Ik was heel blij om te horen dat ze de aflevering goed vond en dat ze een Jeroen heeft gezien die dezelfde is als diegene die ze elke dag kent. Een mooier compliment kan een mens niet krijgen.